ഭാവിയുടെ ഗതാഗതം: ഡീസൽ എഞ്ചിനുകൾക്ക് പകരം വെള്ളവും ഹൈഡ്രജനും മാത്രം പുറത്തുവിടുന്ന ട്രെയിനുകൾ ഇപ്പോൾ യൂറോപ്പിലും ജപ്പാനിലും ഓടിത്തുടങ്ങി. ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ റെയിൽവേ മേഖലയിൽ വലിയ മാറ്റത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുകയാണ്.
ഒരു ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിനിന്റെ ഹൃദയം ഹൈഡ്രജൻ ഫ്യുവൽ സെല്ലാണ്. ട്രെയിനിന്റെ മേൽക്കൂരയിലോ അടിയിലോ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ടാങ്കുകളിൽ ഉയർന്ന മർദ്ദത്തിൽ ഹൈഡ്രജൻ വാതകം സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഓടുമ്പോൾ ഈ ഹൈഡ്രജൻ ഫ്യുവൽ സെല്ലിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവിടെ ഹൈഡ്രജൻ തന്മാത്രകൾ വായുവിലെ ഓക്സിജനുമായി രാസപ്രവർത്തനം നടത്തുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ വൈദ്യുതിയും ചൂടുവെള്ളത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ജലവും മാത്രമാണ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ. ഈ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ചാണ് ട്രെയിനിന്റെ മോട്ടോറുകൾ കറങ്ങുന്നതും ബാറ്ററികൾ ചാർജ് ചെയ്യുന്നതും.
ഡീസൽ ട്രെയിനുകൾ ഓടാൻ പറ്റാത്ത വൈദ്യുതി ലൈൻ ഇല്ലാത്ത റൂട്ടുകൾക്കാണ് ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിനുകൾ ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. ഒരു തവണ ഹൈഡ്രജൻ നിറച്ചാൽ 600 മുതൽ 1000 കിലോമീറ്റർ വരെ ഓടാം. വേഗത സാധാരണ പാസഞ്ചർ ട്രെയിനുകൾക്ക് സമാനമാണ്. ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം മലിനീകരണമില്ല എന്നതാണ്. പുകയും കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡും പുറത്തുവരുന്നില്ല. ഫ്യുവൽ സെല്ലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നത് ശുദ്ധജലം മാത്രമാണ്. ശബ്ദവും ഡീസൽ എഞ്ചിനുകളെ അപേക്ഷിച്ച് 50 ശതമാനം കുറവാണ്.
ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ കൊമേഴ്സ്യൽ ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിൻ ജർമ്മനിയിലെ Coradia iLint ആണ്. 2018-ൽ സർവീസ് തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഫ്രാൻസ്, ഇറ്റലി, കാനഡ, ചൈന, ജപ്പാൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളും സ്വന്തം ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിനുകൾ പരീക്ഷിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലും ഹരിത ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിൻ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ട്. 35 ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിനുകളും അനുബന്ധ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കാനാണ് പദ്ധതി.
Read more: ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിൻ: പിന്നിൽ ഒരു മലയാളി കമ്പനിയും എന്നിരുന്നാലും വെല്ലുവിളികൾ ഉണ്ട്. ഹൈഡ്രജൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതും സംഭരിക്കുന്നതും ചെലവേറിയതാണ്. പ്രത്യേക ഫ്യൂവലിംഗ് സ്റ്റേഷനുകൾ വേണം. ഹൈഡ്രജൻ വളരെ പെട്ടെന്ന് തീപിടിക്കുന്ന വാതകമായതിനാൽ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ അത്യന്തം കർശനമാണ്. പക്ഷേ സർക്കാരുകളും കമ്പനികളും ഹരിത ഹൈഡ്രജൻ ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതോടെ ചെലവ് കുറയുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ. കാലാവസ്ഥാ മാറ്റത്തെ നേരിടാനുള്ള പ്രധാന പരിഹാരങ്ങളിലൊന്നായി ഹൈഡ്രജൻ ട്രെയിനുകൾ മാറുകയാണ്. ഡീസൽ ഒഴിവാക്കി ശുദ്ധമായ യാത്ര സാധ്യമാക്കുന്ന ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നീരാവി എഞ്ചിൻ പോലെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ റെയിൽവേയുടെ മുഖം മാറ്റാൻ പോകുന്നു.
